استفاده ابزاری پاکستان و کرزی، از شورای عالی صلح افغانستان

 

استفاده ابزاری پاکستان و کرزی، از شورای عالی صلح افغانستان

در سال جاری، مردم افغانستان در دام یک "جرگه مشورتی صلح" و بعد "شورای عالی صلح" و اکنون نشست ها و امتیازات دادنهای پنهان به طالبان یعنی پاکستان قرار گرفت. آیا امتیاز دادن مبهم آلود به طالبان، مصونیت طالبان، نشست های پنهان ارکان حکومتی با نمایندگان پاکستان و طالبان و موضع گیری توهین آمیز و زیاده خواه پاکستان نسبت به افغانها، موارد قابل تامل و نوعی تسلیمی مملکت به ژنرال های لجام گسیخته و تروریست پرور پاکستان نیست؟

در جهان امروز، امور کشورها و سرنوشت بشریت توسط سازمانهای استخباراتی نوشته می شوند نه شخصیتهای صوری. گاهی قهرمانها و ابرمردانی که هیاهو می کنند، بازیگران نادانسته سینما هستند و قهرمان واقعی فیلم یا درام ها، همان فیلمنامه نویس هست که مقصودش را به مخاطب القا کرده و ذهن او را هدایت می کند و قهرمانان بیرونی همان ببرهای کاغذی یا شیر علم هستند، که مولانا پیرامونش گفته:

ما همه شیریم ولی شیر علم

حمله مان از باد باشد دمبدم

افغانستان قبلا کشوری بود که در باره آن شاعری می سرود:

فكرِ مجموع در اين قافله، جز حيرت چيست؟

زان كه اندر كف يك فرد زمام است اينجا (1)

امروزه وضع دشوارتر شده است،  چه امروزه ملت نمی دانند آیا بر کف همان "یک فرد" زمام شان هست یا "چندین سازمان پنهان" داخلی یا کشورهای خارجی؟ امروزه بعد از حضور قریب یک دهه جامعه جهانی و کشورهای دور و نزدیک وقتی صحبت از خروج آنان می شود، مردم افغانستان بر خویش می لرزند و از خویش می پرسند حاصل این یک دهه چیست؟ "جنگسالاران" و "القاعده و طالبان" همچنان زنده و فعالند و کشور به سوی "طالبانیزه" شدن همچنان پیش می رود. امروزه نهادهای انتخابی  چون « ولسی جرگه» با هزاران مشکل و تقلب هنوز در افغانستان جایگاه نداشته و افراد انتصابی خاصی چون اعضای "جرگه مشورتی صلح" و "شورای عالی صلح" متشکل از شخصیتهای کلیشه ی و امتحان پس داده مجریان قمار پیدا و پنهان کشور می شوند.

سخنگویان به اصطلاح "شورای صلح" می روند تا در مقابل طالبان از خود نهایت انعطاف را نشان دهند ولی  آیا طالبانی که امرزوه بخشش در میان همین شورا و ارکان کشور هست، از خود کمترین انعطاف نشان خواهند داد؟ معلوم نیست. چه اینکه شنیده شده طالبان اعضای این شورا را مجرم و معامله گر و خادمان کفر و اشغالگران می شناسند. پس مشخص هست که "پاکستان مهد طالبان" امروزه به هیچ عنوان راضی نمی شود که در افغانستان دولت مستقل شکل بگیرد. پاکستان می "غرد" اعضای این شورا "کرنش" می کند، آیا این " کرنش" ها وآن " غرش " ها را به معنی "واگذاشتن افغانستان به پاکستان" توسط این شورا نباید تلقی کرد؟ به خصوص که عده ای از بزرگان این شورا در کارنامه های خویش انواع معامله گری های مخفی و آشکار را به نفع شخصی خویش و ضرر ملی افغانستان انجام داده و موجب بربادی وطن شده اند. علایم زیر را دقت کنیم:

۱- امتیاز دادن به طالبان:

« قیام الدین کشاف، سخنگوی شورای عالی صلح افغانستان، در یک کنفرانس خبری در کابل گفت که "تقاضاهای مشروع" طالبان پشت میز مذاکره، با دقت از جانب دولت افغانستان بررسی خواهد شد.

آقای کشاف اظهار داشت: "آنها (طالبان) امتیاز می خواهند و ما این امتیازات را می دهیم."

پیش از این، برهان الدین ربانی، رئیس شورای عالی صلح، گفته بود که برای موفقیت در مذاکرات صلح و خاتمه دادن به درگیری بین شورشیان و دولت مرکزی، لازم است تا هر دو طرف از خود انعطاف پذیری نشان دهند. آقای ربانی گفته بود که شرایط مطرح شده از سوی حکومت افغانستان و طالبان، هیچ کدام نهایی نیست و می تواند بر سر میز مذاکره، تغییر کند.»(2)

۲- مصونیت نمایندگان طالبان:

تا امروزه هنوز خواسته بزرگ یک ملت که "محاکمه عده ی از جنگسالاران" دیروز که کابل را ویران کردند برآورده نشده که این جنگسالاران دیروز امروز "مصونیت" طالبان را نیز حاضرند بدهند. در این معامله و قمار مبهم، هر مجرمی که  در این سی سال جنایت کرده چه مجاهد باشد و چه طالب " مصونیت" خواهد داشت و فقط ملت مظلوم و بی سواد افغانستان " مصونیت" نخواهد داشت، نویسندگان، ژورنالیستان، مسافران، سرمایه گذاران، اطفال و مردم بی گناه، مصونیت نخواهند داشت. هرکس زور دار هست و قصاب و جلاد هست مصونیت خواهد داشت و هرچه که افراد ملکی  و بیگناه هست مصونیت ندارد. امروز کدام نویسنده، ژورنالیست، کارمند یک شرکت، تاجر، و... می تواند از هرات تا کابل زمینی مسافرت کند؟ دراین کشور افرادی چون "ملا عمر"، "حکمتیار"، " ربانی" و... که هر کدام، سال ها افغانستان را تاریکی فرو بردند" مصونیت" خواهد داشت ولی افرادی چون "اجمل نقشبندی"، اطفال مکاتب و مسافران مسیرهای مملکت و... مصونیت نخواهد دشت. این مطلب در حالی هست که، طالبان تمایلی برای مذاکره با طالبان از خود نشان نداده اند به خبرهای زیر دقت کنید:

آقای کشاف گفت: "برای مخالفین و یا برادران ناراضی ما، عمده ترین شرط این است که در دوران شروع مذاکرات، باید مصونیت آنها تضمین شود. این تضمین چه از ارگانهای داخلی و چه از طرف نیروهای بیرونی، ضروری است."
 

۳- نشستهای پنهان با نمایندگان طالبان و پاکستان:

آقای کشاف در این نشست خبری تایید کرد که تماسهایی با نمایندگان طالبان برقرار شده است، اما افزود که این تماسها، در مراحل اولیه است. سخنگوی شورای عالی صلح در سخنان خود تاکید ورزید که مذاکرات صلح با طالبان بدون حمایت کشورهای حامی افغانستان و کشورهای منطقه، ناممکن خواهد بود.

شورای عالی صلح افغانستان می گوید که با آغاز گفتگوهای رسمی با طالبان، در صورت نیاز، از نیروهای خارجی و افغان خواهد خواست تا آتش بس عمومی اعلام و زندانیان وابسته به طالبان را آزاد کند.

در همانحال، تا حالا طالبان هیچ تمایلی به مذاکره با حکومت افغانستان از خود نشان نداده اند. این گروه همواره تاکید کرده است که پیش از آغاز مذاکرات، باید تمامی نیروهای خارجی خاک افغانستان را ترک کنند.

روزنامه نیویورک تایمز گزارش داده است که نمایندگان دولت حامد کرزی و تعدادی از فرماندهان طالبان به طور محرمانه مذاکراتی انجام داده اند. این روزنامه آمریکایی به نقل از یک منبع افغان و یک دیپلمات ناشناس می گوید که دست کم چهار فرمانده طالبان و یک نماینده گروه شورشی حقانی در گفتگوها شرکت داشته اند. دولت حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان، هنوز به این خبر واکنشی نشان نداده است. نیویورک تایمز می گوید که به درخواست کاخ سفید و یک مقام افغان، از انتشار اسامی فرماندهان طالبان که در مذاکرات شرکت داشتند، خودداری کرده است تا جان آنها به خطر نیافتد. به گفته نیویورک تایمز، فرماندهان طالبان عضو شورای کویته هستند که از آن به عنوان شورای رهبری طالبان نام برده می شود و ملا محمد عمر سرپرستی آنرا برعهده دارد. پیش از این رئیس جمهوری افغانستان نیز "تماس های غیر رسمی" بین دولت و شورشیان طالبان را تایید کرده بود.

نیویورک تایمز می نویسد که بیشتر دیدارهای محرمانه در خارج از کابل بوده است و نیروهای بین المللی امنیت فرماندهان طالبان برای سفر از پاکستان به خاک افغانستان را تامین کرده اند.

برهان الدین ربانی، رئیس جمهوری پیشین که رئیس شورای عالی صلح است، روز ۱۴ اکتبر اعلام کرد که شرایط مطرح شده از سوی طالبان و دولت افغانستان برای مذاکره، نهایی نیست و ممکن است در جریان مذاکرات تغییر کند.

موضع گیری  توهین آمیز پاکستان نسبت به افغانها:

پاکستان امروزه مواضع رهبران جهادی را در شان  ملاحظه نمی دانند و طرف معامله خود را آمریکا می دانند، به موارد زیر دقت کنید:

رييس‌جمهور سابق پاكستان تصريح كرد: آمريكا ممكن بود با به رسميت شناختن رژيم طالبان بتواند از تلاش فراوان براي دستگيري اسامه بن لادن اجتناب نمايد.  پاكستان،‌ حامي اصلي رژيم طالبان بود كه شكل سختگيرانه‌ي جديدي از اسلام را در سرتاسر افغانستان از سال 1996 تا 2001 تحميل كرد. مشرف موضع خود را پس از حملات يازده سپتامبر به سرعت تغيير داد.  

وي در "مركز جامعه آسيا" در هوستون افزود: دنيا آن ها را به رسميت نشناخت و ما به خاطر اين كار مورد بازخواست قرار گرفتيم.

وي اظهار داشت:‌ پيشنهاد من هميشه اين بوده كه ما به استراتژي متفاوتي نيازمنديم. ما ملزم به رسميت شناختن طالبان و تلاش براي تغيير وضعيت كنوني آن هستيم.  

ايرنا : سومين دور از مذاكرات راهبردي بين پاكستان و آمريكا از روز چهارشنبه آغاز شده و وزراي خارجه دو كشور قرار است درباره مهمترين محورهاي مرتبط با روابط دو جانبه به ويژه مساله افغانستان به بحث و گفت و گو بپردازند.

محمود قريشي وزير خارجه پاكستان نيز تصريح كرد: در حالي كه آمريكا طي سال هاي اخير به اسلام آباد كمك‌هاي مالي فراواني را كرده است وزيرامور خارجه اين كشور در توجيه نفرت پاكستاني‌ها از آمريكا مي‌گويد واشنگتن نمي تواند افكار عمومي پاكستان را با پول بخرد.

دومين دور از مذاكرات راهبردي آمريكا و پاكستان بيست و هشتم تير ۸۹ در اسلام آباد برگزار شد. محمود قريشي دراين دور از گفت و گوها اظهار داشت:اسلام آباد به نتايج اين مذاكرات اميدوار است و مي‌خواهد از اين مسير مشكلات دولت و مردم پاكستان مرتفع گردد. سومين دور از مذاكرات راهبردي بين پاكستان و آمريكا كه از روز چهارشنبه آغاز شده است و وزراي خارجه دو كشور قرار است درباره مهمترين محورهاي مرتبط با روابط دو جانبه به ويژه مساله افغانستان به بحث و گفت و گو بپردازند.

ژنرال اشفاق پرويز كياني فرمانده نيروي زميني ارتش،وزراي دفاع، دارايي و غذاي دولت فدرال پاكستان،قريشي را در سفر به واشنگتن همراهي مي‌كنند. 

"یوسف رضا گیلانی"، نخست وزیر پاکستان قبلا گفته بود:« هیچ اتفاقی بدون ما امکان پذیر نیست، زیرا ما بخشی از راه‌حل هستیم. ما بخشی از مساله هستیم!»

روزنامه‌ی وال استریت ژورنال به تاریخ 4 اکتوبر به نقل از تعدادی از فرماندهان طالبان گزارش داد که سازمان استخبارات پاکستان بالای قومندانان طالبان فشار می‌آورد که جنگ خود را علیه نیروهای امریکایی ادامه بدهند و توجهی به دعوت حکومت افغانستان به مصالحه ننمایند. آنها گفته‌اند که اگر کسی بخواهد وارد مذاکره و مفاهمه با حکومت افغانستان شود، از سوی آی‌اس‌آی دستگیر می‌شود.

جنرال حمید گل رییس پیشین سازمان استخبارات نظامی پاکستان در گفتگویی با بی بی سی فارسی، حکومت حامد کرزی و کسانی را که در آن کار می کنند، دست نشانده می خواند و نیز ایجاد شورای عالی صلح را بی نتیجه می داند. در این گفتگو که روز سه شنبه درانترنت پخش شده است، به نقل از حمید گل آمده است: «آن ها از نیروهای خارجی خواسته اند که بیایند و افغانستان را اشغال کنند. این فراموش نشدنی است و طالبان حاضر نخواهند شد با آنان گفتگو کنند. طالبان را نباید صرف طالبان خواند، آن ها از مقاومت ملی افغان ها نماینده گی می کنند. حکمتیار و مجاهدان زیادی با طالبان هستند و زیر یک چتر می جنگند. کرزی وهمکارانش از نظر مردم افغانستان خیانت کار اند. پس این شورای صلح چه نتیجه یی خواهد داد؟» جنرال حمید گل می گوید که برای آمدن صلح همیشه گی در افغانستان امریکا باید با مخالفان مسلح گفتگو کند. وی افزود: «بارک اوباما باید با ملا عمر گفتگو کند. این تنها راه حل مسألۀ افغانستان است. نیروهای ائتلاف و ناتو چه کاره اند؟ این ها نیروهای اشغالگراند. همۀ آن ها باید افغانستان را ترک کنند، و این خواست ملا عمر و مخالفان است.»

(1)   شهید سید اسماعیل بلخی.

(2)   بی بی سی فارسی. 21 اکتبر 2010.

http://www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/2010/10/101021_k01_taliban_talks.shtml(1)